Garncarstwo dla realnego świata – to wyzwanie projektowe w ramach którego powstał projekt “Pejzaż Domowy” czyli zestawy naczyń do serwowania wina lub wody oraz potraw.

Pierwsze naczynia wprowadzały do codzienności rytuał i kult łącząc w sobie funkcjonalność i treść kulturową. W moim projekcie rozważam naturę i możliwości garncarstwa w odpowiedzi na potrzeby nowo powstających gospodarstw domowych. Powrót do wymarłego rzemiosła to swoisty upcycling pradawnych idei. Wykorzystując glinę formowaną ruchem obrotowym staram się wprowadzić elementy ceremonialności, monumentu i artystycznej fantazji do codzienności nasyconej funkcjonalnością. Użytkownicy mają możliwość swobodnego komponowania kompatybilnych elementów w monumentalne formy wykorzystując do tego przedmioty codziennego użytku. Karafki do wina lub wody, oparte na wycinku z koła przypominają o balansie i równowadze, celebracji.

Glina, z której wykonuję naczynia została wydobyta podczas konstruowania fundamentów pod domostwa powstające w podwrocławskich miejscowościach. Glina jako podstawowy materiał wykorzystywany w budownictwie, stanowi podłoże wielu budynków na Dolnym Śląsku. Wykorzystanie tej kopaliny ponownie uruchamia garncarstwo, które domyka cykl współistnienia człowieka z ziemią. Rzemiosło związane z terenem wydaje produkt lokalny i “uziemiony”. Moim celem jest badanie i wprowadzanie technik garncarskich do współczesnego designu. Jest to element, dzięki któremu dążyć możemy do ponownego odkrycia lokalnej, realnej estetyki stającej na przeciw masowo produkowanym produktom o nieznanej tożsamości kulturowej.